Hardware beveiligingssleutels: wanneer, waar en hoe

Een hardware beveiligingssleutel is de sterkste tweede factor die voor de meeste mensen beschikbaar is. Hij is bestand tegen phishing en werkt zonder batterij.

Hardware beveiligingssleutels: wanneer, waar en hoe

Hardware beveiligingssleutels: wanneer, waar en hoe

Een hardware beveiligingssleutel is de sterkste tweede factor die voor de meeste mensen beschikbaar is. Hij is bestand tegen phishing en werkt zonder batterij.

Maar hij is geen vanzelfsprekende volgende stap voor iedereen. Deze gids helpt je beslissen wanneer het zinvol is, welke accounts je als eerste aansluit, en hoe je het operationeel verantwoord inricht.

Wanneer een hardware sleutel pas zinvol is

Een authenticator-app (TOTP) is al een sterke keuze voor de meeste lezers. Een hardware sleutel voegt iets toe boven TOTP, maar dat verschil doet er alleen toe in specifieke omstandigheden.

Een hardware sleutel is de juiste stap als:

  • je een verhoogd risico loopt op gerichte phishing — denk aan journalisten, advocaten, politici, IT-beheerders
  • je toegang beheert tot systemen van anderen en jij daarmee een aantrekkelijk doelwit bent
  • je werkt bij een organisatie die passkey of FIDO2 verplicht stelt voor bepaalde toegangen
  • je SSH-toegang hebt tot productieomgevingen en de sleutel ook als SSH-authenticatie wilt gebruiken

Een hardware sleutel is overkill als:

  • je belangrijkste accounts nog geen gewone 2FA hebben — fix dat eerst
  • je nog niet zeker weet hoe je met back-upcodes omgaat — ook dat eerst
  • je de sleutel alleen koopt omdat je het “goed wilt doen” maar er geen duidelijk dreigingsprofiel achter ligt

De basislijn is: TOTP op al je kritieke accounts, back-upcodes veilig opgeslagen. Daarna pas de afweging voor hardware.

Wat een hardware sleutel anders maakt

Het verschil zit niet in encryptie, maar in phishing-resistentie.

Bij TOTP vul je een code in op een website. Als die website nep is, kan een aanvaller die code in real-time doorsturen naar de echte site en zo toch inloggen. Dit heet een adversary-in-the-middle aanval.

Een hardware sleutel werkt anders: je browser geeft het echte domein van de site door aan de sleutel, en een login die voor het ene domein is geregistreerd werkt alleen op dat domein. Een nepsite op een lijkend domein krijgt niets bruikbaars terug, ook niet als je de sleutel erin stopt en aanraakt. Deze bescherming is ingebakken in de FIDO2- en WebAuthn-standaarden en kan niet worden omzeild door een nep-inlogpagina.

Dit maakt hardware sleutels fundamenteel sterker dan TOTP tegen phishing. TOTP beschermt goed tegen zwakke aanvallen zoals credential stuffing. Hardware sleutels beschermen ook tegen actieve gerichte aanvallen.

Welke sleutel

Twee opties domineren voor privacybewuste gebruikers:

YubiKey 5 NFC — de bewezen standaard. Brede compatibiliteit: Yubico noemt ondersteuning door de grote identity providers, wachtwoordmanagers en platforms. Gesloten firmware, niet bij te werken: Yubico programmeert elke sleutel in de fabriek en de firmware kan daarna niet meer veranderen. Een aparte FIPS-serie is gevalideerd onder FIPS 140-3 (de CSPN-serie is uit de handel); het standaardmodel is FIDO-gecertificeerd maar heeft geen FIPS-validatie.

Nitrokey 3 NFC (3A NFC of 3C NFC) — open-source firmware, geschreven in Rust en publiek in te zien. Ondertekende firmware-updates zijn mogelijk. Ondersteunt dezelfde FIDO2/WebAuthn- en FIDO U2F-standaarden.

Voor de meeste lezers maakt het verschil in dagelijks gebruik weinig uit. De YubiKey is de veilige keuze als compatibiliteit prioriteit is. De Nitrokey is logischer als open-source firmware een harde eis is of als je de lagere prijs benut om meteen twee sleutels te kopen.

Zie de YubiKey vs Nitrokey review voor een gedetailleerde vergelijking.

Koop altijd twee sleutels. Eén als primaire, één als back-up. Sla de back-upsleutel op een veilige locatie op — niet in dezelfde tas als de primaire.

Welke accounts zet je er als eerste op

Begin met de accounts die het meest schade aanrichten als ze worden overgenomen. Dat zijn doorgaans niet de accounts die je het vaakst gebruikt.

Prioriteit 1 — Accounts die toegang geven tot andere accounts

  • je primaire e-mailaccount (wachtwoordresets lopen hier doorheen)
  • je wachtwoordmanager (als die een hardware key ondersteunt)
  • je werkaccount of identity provider (Google Workspace, Microsoft Entra, Okta)

Prioriteit 2 — Privileged en beroepsgerelateerde toegang

  • GitHub, GitLab of andere code-repositories
  • cloudomgevingen (AWS, GCP, Azure console — niet alleen de CLI)
  • servers, VPN-toegang, beheerinterfaces
  • accounts voor cliënt- of patiëntdata

Prioriteit 3 — Overig kritisch

  • financiële accounts die hardware keys ondersteunen
  • domeinregistrar en DNS-beheer
  • back-updiensten en archieven

Leg eerst prioriteit 1 goed vast voordat je verder gaat. De meeste phishing-aanvallen richten zich op e-mail- en identiteitsproviders, niet op een obscuur dashboard.

De back-upsleutel goed inrichten

De back-upsleutel is geen reserveonderdeel dat je in een la legt — hij moet werken op het moment dat de primaire sleutel verdwijnt. Dat vereist dat je hem vooraf op dezelfde accounts inschrijft.

Werkwijze:

  1. Schrijf de primaire sleutel in op account A.
  2. Schrijf de back-upsleutel ook in op account A, in dezelfde sessie.
  3. Doe dit voor elk account voordat je naar het volgende gaat.
  4. Bewaar de back-upsleutel apart van de primaire — apart huis, kluis, of een plek die de primaire niet deelt.

Gebruik je al één sleutel? Doe dan nu stap 2 en 4: schrijf de tweede sleutel in op elk account waar de eerste al op staat.

Schrijf de back-upsleutel niet pas in als de primaire al weg is. Dan heb je hem niet.

Sla ook de back-upcodes op voor accounts die die aanmaken bij inschrijving. Bewaar ze net zo zorgvuldig als de sleutels zelf.

Hardware sleutels voor SSH

Voor IT-professionals is SSH-authenticatie via een hardware sleutel een extra laag bovenop een SSH-sleutelpaar. Het werkt via FIDO2-gebaseerde SSH-sleutels (resident keys, ook wel discoverable credentials).

Hoe het werkt:

  • je genereert een FIDO2 SSH-sleutel die is gebonden aan de hardware sleutel
  • bij verbinding vereist de authenticatie dat de sleutel fysiek aanwezig is én je erop drukt
  • een aanvaller met alleen je SSH-sleutelbestand kan niet inloggen zonder de hardware sleutel

Aanmaken:

ssh-keygen -t ed25519-sk -O resident

De optie -O resident slaat de key handle op de hardware sleutel zelf op, zodat je hem op een andere machine kunt gebruiken zonder een sleutelbestand te kopiëren: laad hem daar met ssh-add -K, of schrijf de sleutelbestanden weg met ssh-keygen -K. Resident keys vereisen meestal eerst een pincode op de hardware sleutel. Stel die in: wie zowel de sleutel als de pincode heeft, kan je SSH-sleutel laden. Zonder resident werkt het ook, maar dan heeft elke machine het lokale sleutelbestand nodig (een handle die zonder de hardware sleutel niets waard is).

Beperkingen:

  • Niet alle SSH-servers en configuraties ondersteunen FIDO2 SSH-sleutels — controleer dit voor je afhankelijk wordt van deze methode in productie.
  • OpenSSH 8.2 of nieuwer op zowel de client als de server: de -sk-sleuteltypes kwamen in 8.2, en de server moet ze accepteren (huidige OpenSSH doet dat standaard).
  • ed25519-sk vraagt een sleutel die Ed25519 ondersteunt; de huidige YubiKey 5 en de Nitrokey 3 doen dat. Lukt het aanmaken niet op een oudere sleutel, gebruik dan -t ecdsa-sk, dat elke FIDO-sleutel ondersteunt.
  • Het sleutelbestand kan nog steeds een passphrase krijgen. Die beschermt het lokale bestand; de aanraking (en de pincode, als je die vereist) beschermt het gebruik van de sleutel zelf.

Wat te doen als je een sleutel verliest

Als de primaire sleutel verdwijnt:

  1. Log in via de back-upsleutel of back-upcode.
  2. Verwijder de verloren sleutel uit alle accounts — doe dit account voor account, niet alleen op één plek.
  3. Neem een nieuwe primaire sleutel en schrijf die in op dezelfde accounts.
  4. Overweeg of de locatie van de back-upsleutel nog veilig is.

Als je geen back-upsleutel en geen back-upcodes hebt, is accountherstel volledig afhankelijk van de procedure van die dienst. Sommige diensten bieden identiteitsverificatie als terugvaloptie, andere niet. Plan er niet op.

Veelgemaakte fouten

Slechts één sleutel kopen. De meest voorkomende fout. Als die sleutel verdwijnt of stukgaat, sta je buiten elk account waarop hij stond.

De back-upsleutel niet inschrijven. Een ongeregistreerde back-upsleutel helpt niet. Schrijf hem direct in naast de primaire.

Beginnen met een account dat je nooit gebruikt. Zet de sleutel als eerste op accounts die er echt toe doen, niet op obscure testaccounts.

TOTP verwijderen zodra de hardware sleutel werkt. Behoud TOTP als tweede inlogoptie totdat je back-upsleutel en back-upcodes goed staan. Daarna kun je beslissen of je TOTP als fallback wilt houden.

Ervan uitgaan dat elke dienst het ondersteunt. Controleer vóór de aankoop welke accounts in jouw workflow FIDO2 of WebAuthn ondersteunen. Niet elke dienst heeft dit.

Volgende stap

Kies je sleutel

Zorg eerst dat de basis staat

Gebruik dit in context